W tomie znalazły się dwa opowiadania należące do „Komedii ludzkiej”, czyli cyklu powieści, będących największym dziełem Balzaca. Bohaterem pierwszego tekstu jest malarz Frenhofer, drugiego zaś kompozytor Gambara. Obaj odwracają się od świata, by poświęcić się swojemu artystycznemu powołaniu. To, co tworzą, trzymają w ukryciu. Dopóki tylko o tym mówią, świat oczekuje arcydzieła. Gdy wreszcie je upubliczniają, spotykają się z niezrozumieniem.