Jacek Mączka w Piwnicy Poetów

O twórczości Jacka Mączki dobrze pisali Jacek Dehnel, Jacek Gutorow i Jane Hirshfield, Karol Maliszewski czy Marian Pankowski, nie mówiąc o Adamie Wiedemannie. Wspólnym mianownikiem tych recenzji była estetyka, dostrzegalne w konkrecie piękno, którym poeta obdarza czytelników.
Doświadczyliśmy tego podczas kolejnego wieczoru w „Piwnicy Poetów” 30 kwietnia 2026 roku. Adam Wiedemann prowadzący spotkanie przedstawiał swojego gościa podkreślając w Jego twórczości takie „…cechy jak „uważność" (czy nawet „czujność", choć to nie to samo), skłonność do kontemplacji nadarzających się „w drodze" drobiazgów, a zatem wręcz drobiazgowość, ale odsyłająca do szerszej perspektywy poznawczej, na której krańcach jawi nam się (w zależności od nastawienia) zarówno pustka, jak i pełnia, gotowość struktur świata, jak też ich ciągła zmienność i rozmycie…”.
Rozpoznawaliśmy Poetę nie tylko dzięki pytaniom prowadzącego, ale też gdy mówił o sobie i czytał swoje utwory.